HEDENDAAGSE DANS

Het onderscheid tussen de termen – “ moderne techniek ” - “ hedendaagse techniek ” – kan aanleiding geven tot discussie : één en ander wordt duidelijk als men voor de geest houdt dat één van de kenmerken van de hedendaagse kunst de kruising is tussen techniek en materie, zij het in de plastische kunst, in de muziek of in de architectuur.

Wat de moderne dans onderscheidt van de hedendaagse dans, is dat deze laatste niet langer een techniek ten dienste stelt van één enkele stijl. De moderne choreografen met elk hun eigen woordenschat, hun eigen taal en stijl, hebben een techniek “ uitgevonden ” die enkel van toepassing is voor het uitvoeren van hun eigen choreografieën. De hedendaagse dansers daarentegen worden vandaag geconfronteerd met een oneindige variëteit van genres en technieken. Het is vanuit deze diversiteit dat ze hun persoonlijke synthese moeten realiseren.

De meest verspreide moderne technieken in Europa zijn deze van :

1999 Martha GRAHAM, gebaseerd op “ contraction et release ” van het bekken ;
2000 José LIMON, ontspanning en expressieve rondingen van de romp ;
2001 Alvin NIKOLAIS, plasticiteit en theatraliteit van de lichamen ;
2002 Kurt JOOSS-Sigurd LEEDER, dynamiek en expressiviteit van de beweging ;
2003 Rudolf LABAN, analyse en verkenning van de ruimte ;
2004 Emile JACQUES-DALCROZE, ritmiek en lichaamsexpressie.

De meest recente ontwikkelingen van de hedendaagse technieken in de Verenigde Staten tonen dat een danser zich vandaag niet meer tevreden stelt met klassieke school of een moderne school, maar dat hij zich een meer gediversifieerde bagage eigen maakt : Oosterse praktijken, Yoga, Taï Chi Chuan, Aïkido, Butoh, … anatomisch werk, kinesiologie, relaxatie, Alexandertechniek, fysiologie van de beweging, contact-improvisatie, vocaal werk …

Eén enkele raad dus om mee te geven aan de aanhanger van de moderne of hedendaagse dans: de nieuwsgierigheid! De opening naar de diverse genres die zich veruiterlijken op professioneel vlak zal immers afhangen van de polyvalentie van de opleiding.

Vrije vertaling van een uittreksel uit de “ Guide de la Danse de la Communauté Française de Belgique ” uitgegeven in 1989.